Kültür Mantarı

Bir sene daha geçti gitti baksana. Hayatının bir parçasını daha çaldılar, sen hiçbir şey yapamadın, yapamazdın. Geriye dönüş yok öyle, sadece ‘Geleceğe Dönüş’ var, o da film zaten. Neyse konumuz gelecek değil geçmiş. Konumuz, artık gördüğün her küçük çocuğun senden daha ilgi çekici olması, o küçük veledin -ah canım başına neler gelecek senin - sana ‘abla’ veyahut ‘teyze’ başta olmak suretiyle taktığı klişe isimlerle seslenmesi...  Aile tarafından atılan ‘sorumluluk’ nutukları – örn; evi otel gibi kullanamazsın - , her orta yaş üzeri toplantılarda bitmeyen ‘eee ne zaman evlendiriyoruz seni’ muhabbeti… Hepsine şöyle cici cici bakıp ‘ inş cnm yaa’ demek istiyorum lakin bunu demekle bitmiyor. Bak gitti işte özgürlük. Hani büyüyünce özgürdük! ‘Özgürlük’ nedir bilmezken ben çok mutluydum. Büyüyüp ‘özgürlüğümüzü istiyoruz’ diyenlere gülümserdim öncelerde, gülünce başıma bi iş gelecekti elbette. Aklıselim bir şekilde düşününce çaktım köfteyi; büyüyene kadarmış ‘özgürlük’ ...

Doğu-Batı arasında köprü kuran, her görüşten ve her düşünceden insanı bir araya getiren, dolaylı  yoldan insanlar arası iletişimi sağlayan en etkili yol tiyatrodan geçer.  Devlet Tiyatroları yıllardan beri  Anadolu’ya, gidilemeyecek her şehirde oyunlarını sahnelemiş, binlerce çocuğun yüzünü güldürme amacı gütmüş. Anadolu’nun önemli şehirleri statüsünde bulunan Konya da sanatı yaşamaya –çalışan- şehirler arasında başı çekiyor. Önce öğrenci olarak Konya'da yaşamaya başlayan, oyunculuk yaptığı zamanlar dahil, 20 yılını sanat için Konya’ya geçiren, tabiri caizse bunun için savaşan, Aksum ile konuşma şansına erişiyorum. Konya Devlet Tiyatrosu Müdürü ve Genel Sanat Yönetmeni Alpay Aksum, Müdür değilde bir ağabey gibi tiyatroyu, sanatı koruyor kolluyor ve Konyalıya benimsetmeye çalışıyor, daha da açık bir şekilde "direniyor". Konya için ve Konya'da okuyan konservatuar öğrencileri için büyük bir şans yani... Ben Alpay ağabey ile tanışmaktan büyük keyif aldım. işte röport...